Tips & trips Murter
Op het eiland Murter kan je hele mooie fiets- en wandeltochten maken en vanuit de haven verschillende excursies. Geniet ervan.
Stranden (link naar een andere pagina)
Čigrada beach - Slanica beach - Plaža Riva Podvrške - City Beach Luke - Plaza Colentum - Plaža Zdrače - Plaža Betina - Beach Plitka Vala - Beach Lovišća - Beach Iza Andrije
Kornati nationaal park (link naar een andere pagina)
Op deze pagina vindt U: Raduč Hill - Dolfijnen spotten
Raduč Hill
In het zuidwesten tussen de stad Murter en Slanica Beach kan je rechts en dan weer rechts via een straatje met de naam "Vlake" naar de Raduč-heuvel.
Je kan er te voet naartoe of een stuk met de auto of, zoals wij, met de fiets. Op de heuvel - die met zijn 128 meter het hoogste punt van het eiland is - heb je een prachtig uitzicht in alle windstreken. Ook op de Kornati eilanden. Prachtig.
Deze plek is (nog) niet echt aangelegd om toeristen te lokken.
Behalve die ene bank naast de boom is de natuur er ruig en liggen er overal brokstukken en stenen... Wees dus voorzichtig.
Je vindt er ook restanten van een militaire basis uit 1930.
Aan de westkant ligt een bunker en op de top kan je in één van de ruïnes informatie vinden over de belangrijke rol die dit complex speelde in de tweede wereldoorlog.
Diep in de heuvel zijn ook tunnels gegraven. Enkele daarvan zijn toegankelijk voor het publiek.
Neem wel een zaklamp mee...
Dolfijnen spotten
Eerlijk is eerlijk...
Ik heb jaren getwijfeld of ik wel dolfijnen wilde gaan spotten. De verhalen doen namelijk de ronde dat de dieren "opgejaagd" worden.
Na een gesprek met de verkoper liet ik me overhalen.
Ja, er zijn van die idioten die proberen de dolfijnen in te halen en erachter zitten, maar meestal zijn dat de toeristen zelf... Bovendien, zo verzekerde de vriendelijke man ons, duiken ze onder als ze zich bedreigd voelen om pas een heel eind verder weer op te duiken.
Daarbovenop kregen we de garantie dat, als we er geen zagen, we de dag nadien gratis opnieuw mee mochten.
We voeren richting de tonijnkweek-velden op zee en genoten alvast van de mooie "postkaart-plaatjes" die je hier kan schieten. We passeerden een vuurtoren, zagen het aantal meeuwen per minuut toenemen en passeerden een eiland vol grijze- en zilverreigers. We konden de vissersboten aan het werk zien en de voeren langs de grote cirkelvormige kweekplaatsen.
Maar dolfijnen voorlopig niet.
En dan opeens opwinding...
Wat sprong daar uit het water... Wow... ik wist niet dat die zo groot waren... Neen, geen dolfijn, maar blauwvin tonijn.
Amai wat een beest...
Onze twee begeleiders deden er alles aan. Ze bleven zoeken en rondvaren, rustig maar vol zelfvertrouwen...
De hoop om dolfijnen te zien werd steeds kleiner... Maar dan, plots... ja hoor... De boot bleef rustig op zijn plaats liggen, er werd absoluut niet op de dieren gejaagd of hen achternagezeten...
Maar zin om te spelen hadden ze niet. Ze waren druk bezig hun maaltje bij elkaar ter jagen. Geef ze eens ongelijk ! Een beetje verrast besefte ik plots hoe klein ze lijken in die eindeloos grote zee. Maar we hadden ze gezien.
En dus werd, nadat ze weer uit het zicht waren verdwenen, de motor opengetrokken... Een eindje verder gingen we voor anker en mochten we zwemmen.
Ik, de oudste van de bende dook als eerste het hemelsblauwe sop in. Even voelde ik me als een vis... nee, als een dolfijn in het water.
Heerlijk voormiddagje.