To the moon and back (Baska)

Voorbij het  St. John the Baptist Kerkje in Baska kan je aansluitend de "moon   mountain trail" volgen. Het is geen zware wandeling, die zelfs te doen is met kinderen.

Alleen moet je goed uit je ogen kijken zodra je boven op "the moon plateau" komt.
Het parcours is namelijk aangeduid met verf op stenen...
En vermits het plateau zijn naam dankt aan het "maan-landschap" vol stenen... bent je er zo voorbij... 

Via de berg "Bag" naar "Plaža Skulijka" (Baska)

Loop met je gezicht naar de zee, rechts langs het strand van Baska naar de bocht. Daar vind je naast de zee vanzelf het pad dat je de berg op leidt. 

Terwijl het pad stijler wordt, heb je als je achterom kijkt een mooi zicht op Baska en de baai.

Eigenlijk wijst het pad zichzelf uit met witte geschilderde lijnen op rotsen met daartussen een rode pijl. Al wordt het algauw moeilijker begaanbaar op sommige plaatsen door de losse stenen en rotsen.

Wanneer je aan het uitkijkpunt "Bag" komt heb je prachtige zichten. Fototoestel bij?
Het zicht op het eiland Prvić is adembenemend.  

Velen keren hier terug, wij hebben dat niet gedaan maar gingen verder de berg over.
Onderweg kwamen we langs de typische stenen muurtjes die dienst doen als schapenstalling.
En ja hoor, ook een kudde schapen die ons aankeken - zo van: weer zo'n stel...

Let wel zeer goed op, voor je aan het kleine strandje bent kruis je een smalle kloof...
Hopelijk heb je geen hoogtevrees. 

Later pas - wij zijn er dus niet geweest - ontdekte ik dat er iets verder dan "Plaža Skulijka" nog een strandje is: Valentyna Beach

Naar Vela en Mala Luka ( Baska)

Aan de linkerkant van Baska - met het gezicht naar de zee - vertrek je achter het naturistenstrand.
Het pad is goed aangegeven en heeft een gemiddelde moeilijkheidsgraad. Draag zeker stevige schoenen.

Neem zeker voldoende drinken mee en smeer je goed in met zonnebrandcrème.
Je hebt weinig tot geen schaduw onderweg.
Vertrek 's morgens vroeg en vergeet geen wandelmap te halen bij het toeristisch bureau. Onderweg worden je inspanningen ruim beloond door de prachtige "postkaartuitzichtjes" over de zee en haar eilanden.  

En dan... opeens sta je boven en heb je het mooiste uizicht van het hele eiland. Daar in de diepte liggen ze te blinken. Vela en Mala Luka, twee prachtige hemelsblauwe baaien in een wit en dor rotslandschap. Op de achtergrond zie je zelfs het Velebit gebergte op het vasteland.

En wil je opeens nog maar één ding. Bezweet en warm gestapt: zwemmen in dat mooie blauw...
Dus je begint aan je weg naar beneden. Wees voorzichtig, want vooral het laatste stuk, de afdaling naar het strand, is een beetje "tricky" vanwege losse stenen.

Te moe om de tocht terug te maken?
Je kan van Vela Luka met een taxiboot terug naar Baska. (Ook heen trouwens voor degenen die niet van wandelen houden ) Het is het beste dat je dit ticket de dag voordien in Baska aankoopt en een vast uur afspreekt. Doe je dit niet, dan bestaat de kans dat je op een drukke dag niet meer meekan met de boot en alsnog te voet terug moet... 't is maar dat je 't weet :)

Baška's Glagolitic Alphabet Trail (Baska)

Een zoektocht... 

Deze route door de prachtige Baška-vallei tussen Punat en Baska, brengt je naar mooie uitzichten en voert je door pittoreske stenen straatjes. Door middel van 34 stenen sculpturen leer je tegelijkertijd het Glagolitische alfabet kennen.
Een gids met informatie en gemarkeerde locaties van elke letter kan je verkrijgen in het toeristeninformatiecentrum of bij het toeristenbureau.

In de voormalige abdij, de St. Lucy Kerk in Jurandvor vlakbij Baška, vond men in 1851 de middeleeuwse Baška-tablet. Het zou uit 1100 zijn en wordt momenteel tentoongesteld in de Academie voor kunsten en wetenschappen te Zagreb. link: Baška's Glagolitic Alphabet Trail

Het Glagotisch is een Slavisch alfabet dat twee varianten kent: rond en hoekig.
Het oorspronkelijke ronde geschrift werd in de 9e eeuw bedacht door twee monikken: Methodius en Cyrillus met de bedoeling de heidense Slaven het Christendom bij te brengen. Het vond zijn oorsprong in het Griekse cursieve schrift. De gestileerde, hoekige vorm werd later als typisch Kroatisch beschouwd.​Het schrift komt sinds de 12é eeuw vooral voor in Istrië, de Kvarner en zijn eilanden en begin Dalmatië. 

De symbolen zijn onmiskenbaar, herkenbaar en uniek in de wereld. Het alfabet kreeg zelfs een eigen 'Memorial day': 22 februari. Uitgeroepen door het instituut voor Kroatische taal en taalkunde. 

Tussen Krk en Punat ligt een mooi stukje pure natuur op een schiereilandje. Op extreem warme dagen kan je hier heerlijk wandelen of fietsen in de schaduw van de aleppodennen en een verkoelende duik nemen in de zee vanaf je eigen kleine privéstrandje. Wij kwamen bij de pier van Sv. Mikul uit, tegenover het eiland Košljun. 

We zijn er vrij lang gebleven. De rust, de frisse geur van de dennen en de zee. Hengeltje uitgooien, niets vangen... snorkelen en mooie dingen zien. Niet dat er zoveel verschillende soorten vis zaten, maar ik kwam verrassend veel grote krabben tegen en... een heel veld vol kokerwormen die mooi open bleven staan wanneer ik me er geruisloos overheen liet drijven. Mooi, mooi!

Vanaf het strand heb je een prachtig zicht op de brug over het kanaal. Alleen dat al lokt fotografen hiernaartoe. 

Het strand vormt een mooie boog van zo'n 650 meter kiezelstrand. Breed is het niet, en je vindt enkel wat schaduw aan de linkerkant tussen en onder enkele bomen op de heuvel.   

In een folder over het eiland stond dat dit een perfecte snorkelplek zou zijn. Dat viel echter sterk tegen. Langs de heuvelzijde is het water dicht bij de kant erg ondiep en is het door de stenen en rotsblokken niet eenvoudig om erin te geraken. Bovendien wordt het water bij de minste wind die onder de brug door waait erg troebel door het opwervelende zand van de bodem. Ik zag geen hand voor ogen. 

Aan de overzijde, rechts naast de pier, was het water helderder. Ik vond er restanten onder water van de oude 'trajektna rampa' (ferry-aanlegsteiger) en een 'slipway'. Dat is een scheepshelling van een kleine scheepswerf en een overslagkade, van waaruit boten op een soort kar uit het water werden gehaald en na herstelling er terug in werden gelaten.

Op weg naar deze baai passeer je aan je linkerkant vervallen werkplaatsen en een oude steengroeve. Je vindt er oude smalspoorrails in de grond waarover karretjes reden die de zware stenen en het grind vervoerden naar de kade. 

Op weg naar het strandje liggen twee verlaten bootjes. Op één van de bootjes kan je de naam Klementa lezen en het bouwjaar 1909. Naar het wrak van dit houten werkplatform kan je hier komen duiken. Op de bootjes, aan Voz beach en hier op de muren heeft iemand zijn of haar graffitikunsten tentoongesteld. Het heeft wel iets. Vanaf de muurtjes duikt en springtde jeugd graag het blauwe water in. 

Het strandje zelf is een kiezelstrand dat geleidelijk afloopt in zee. Ook hier zijn geen schaduwplekjes, op één boom na dan. Maar die is meestal ingenomen, al zit je er zo goed als alleen. 

Wist je dat: door middel van laserscanners heeft men vrij recent ontdekt dat hier waarschijnlijk resten te vinden zijn van een Romeins militair kamp uit 49 v.Chr. In dit kanaal werd immers tussen Julius Caesar en Pompeius een historische zeeslag uitgevochten. 

Wist je ook dat de wandelroute (Camino Krk) hier over het uitkijkpunt boven deze twee baaien loopt.