Alles wat ik erover had gelezen op het internet klonk zo aanlokkelijk...
Ik citeer:
Hvar – het lavendeleiland van de Adriatische Zee / hoeft niet onder te doen voor Frankrijk als het gaat om paarse velden / rustgevende lavendelvelden / beroemd om zijn lavendelvelden / zo kenmerkend... / het hele eiland geurt naar lavendel... 

Ongeveer vijftig jaar geleden kleurden de heuvels werkelijk paars van de bloemen en hing de geur van lavendel kilometers ver in de lucht. De aanblik van de lila-paarse bloeiende aren, zacht wiegend in de wind langs de hellingen, trok toen al toeristen naar Hvar en doet dat nog steeds.

En ja, op het eiland zal de wind nog steeds heerlijke geuren naar je toe waaien, maar zeker niet hoofdzakelijk van lavendel. Anijs, rozemarijn, oregano, salie, venkel... 

Tell you more in a moment... 

Wanneer we weer vertrekken, weten we: vanaf hier zouden de lavendelvelden moeten beginnen.
Ruiken doen we ze nog niet, maar we weten dat ze door het slechte voorjaar later in bloei zijn gekomen...
Dus kijken we extra aandachtig, om er zeker van te zijn dat we ze niet missen...
Ik stop voor dit mooie uitzicht, maar van lavendel geen spoor...

En dan, eindelijk een paar bosjes langs de kant op een mooi plekje aan een kleine kapel. Het is niet veel, maar het is iets... 

Wist je dat de 'bunja' van elders in Kroatië hier 'trimi' worden genoemd.

Terwijl ik wat foto's neem, stopt er een koppel Amerikanen met een gids. Daar vangen we het verhaal van de lavendelvelden op:  

Ooit was het eiland goed voor ongeveer 8% van de wereldwijde lavendelproductie. Maar het zware werk om de velden te onderhouden, moeilijke economische tijden, emigratie en branden deden hun intrede...
De lavendelvelden werden aan hun lot overgelaten.
Op enkele kleine percelen na.
Deze worden nu onderhouden door de Unesco. 

Rechts achter de kapel zie ik inderdaad een veldje. Ik wil per se foto's, dus begin langs het "ezelspad" naar beneden te gaan op mijn slippers. De foto is ook getrukeerd, maar ze zat er wel...
Ik schrok me een hoedje toen de grote adder voor mijn voeten weg glipte.
Behoedzaam zijn is dus de boodschap!!! 

Schiereiland Kabal 

In Stari Grad kan aan de rechterkant van de haven eindeloos worden doorgewandeld, van de ene baai naar de andere en van het ene strand naar het volgende, langs het schiereiland Kabal.

Zukova beach

Wij reden met de auto tot de parking tussen Zukova beach en Vaiana beach. En van daaruit een eind het bos door naar de minst bekende van de twee. 

Je kan er niets kopen, niets drinken. Er staat één huisje van een al wat oudere local en that's it...
Eigenlijk is er zo goed als niets daar...
Me-time... zalig...

Vaiana Beach

Dit strand is een heel ander verhaal...
Hier heb je een restaurant en een strandbar met cocktails en verfijnde hapjes. Er staan strandzetels met zachte kussens voor je klaar.
Er hangen schaduwzeilen voor wie even uit de zon wil. In de mooie blauw-groene baai dobberen verschillende zeil- en jachtboten.

Een drankje betaal je hier al gauw de helft meer dan ergens anders... Brad Pitt is hier ooit geweest...

Stari Grad Plain 

Uit de periode van de oude Grieken vind je in de vlaktes tussen Stari Grad en Jelsa nog resten van oude muren in het agrarische landschap dat toen werd aangelegd. Het gebied is nog steeds in gebruik: kleine lavendelveldjes, olijfgaarden, druiven...

Het is heerlijk om er te gaan fietsen. Bedek uw hoofd en neem voldoende drinken mee, want u rijdt in de volle zon. Als u afstapt... kijk uit waar u uw voeten zet... er zitten letterlijk adders onder het gras... 

Eerlijk is eerlijk, de echte historische bezienswaardigheden op de vlakte hebben wij niet bezocht. Te warm, we wilden het water in.
Meer weten?     

Ik hoopte boven te geraken tot bij de "Vestingkerk" St. Mary. Een kleine kerk omgeven door hoge vestingmuren die in de 16e eeuw ter bescherming van de inwoners werd gebouwd...
Jammer maar helaas. Heb dus even foto's van Wikimedia Commons gebruikt....

Pokrivenik 

De dag dat we op verkenning trokken tussen Jelsa en Sućuraj hadden we pech met het weer...
Bij gevolg deden we maar twee baaien.
Alle twee in hetzelfde dorp. 

Je vindt hier in de omgeving kamers, apartementen, een hotel, een camping, villa's een pension....

Zo rustig hier, zo gezellig om iets te drinken en iets te eten. Mooie zee...
Maar het strandje in de verte leek ons te lokken...
Dus reden we wat later daar naartoe... reden, ja, want van hieruit geraak je er enkel met een bootje... 

Plaža Veliki Pokrivenik

Sućuraj 

Dit pittoreske vissersdorpje, helemaal op de oostelijke punt van het eiland, ligt er wat verlaten bij.
Voor de locals is het jammer dat het misschien net te ver van de grote toeristische trekpleisters ligt.
De meeste toeristen komen hier aan en rijden meteen weer verder. Of, zoals in ons geval: ze vertrekken hier.
Onze vakantie op Hvar zit erop en vanaf hier nemen we de ferry naar Drvenik. 

Toch krijgt het dorp de laatste jaren meer vakantiegangers dankzij de stranden aan beide kanten van het eiland, waardoor je, eender uit welke hoek de wind waait, uit de wind kan zitten, zonnen en zwemmen.
Bij het uitvaren krijgen we nog een prachtig plaatje cadeau: de vuurtoren van Sućuraj.