Komiža en omgeving

Komiža

ligt recht tegenover Vis op zo'n 10,7 km aan de westelijke zijde van het eiland. Je kan er dus op een kwartiertje geraken, maar je zal onderweg verschillende keren stoppen om van de mooie uitzichten te genieten... 

Dit mooie vissersdorp in de prachtige baai is na Vis het tweede grootste op het eiland. En wat mij betreft zeker evenwaardig mooi als Vis zelf, en veel rustiger.

Hier adem je de authentieke Kroatische sfeer in en op.

De witte was aan een draad voor de gevel, echte Kroatische muziek op een terrasje. Slenteren door de gezellige smalle straatjes, de vissersbootjes in de haven... Ik was verkocht!

Haven

Vanop de pier heb je een prachtig uitzicht op de oude huizen aan de waterkant. 

De middeleeuwse toren trekt meteen de aandacht... daar moeten we naartoe.

Fishermen's fortress Komuna

Ook Kaštel Komiža genoemd, valt al van ver op. Het werd door de Venetianen gebouwd in de 16e eeuw ter verdediging van de stad tegen de eeuwenlange aanvallen van piraten. Maar... het werd gefinancierd door de inkomsten van de lokale Komiža-vissers. Vandaar de naam dus. Tegenwoordig is er dan ook een vissersmuseum in het gebouw.

Opvallend aan de toren is de afgeschuinde basis. Let vooral ook op de twee massieve stenen ringen op de rechterhoek. Deze dienden om schepen aan te meren. Ja, ten tijde van de bouw lag het een stukje onder zeeniveau.

De klokkentoren zelf werd pas in 1879 bijgebouwd, toen de gemeente het fort had overgekocht.

Church of St. Mary kerk

Wanneer je het stadje in westelijke richting achter je laat, kom je bij een kerkje uit drie delen: drie driehoekige gevels, drie beuken en drie gewelven. Alsof het drie afzonderlijke kerkjes zijn die tegen elkaar aan leunen. 

Ze wordt ook Gospa Gusarica genoemd, wat vrij vertaald: 'Our Lady of Pirates' betekent.

De legende gaat als volgt: Komiža werd in de 16e eeuw overvallen door piraten. Die stalen uit de oorspronkelijke kerk een waardevol houten Mariabeeld. Vlak nadat ze het ruime sop kozen met hun buit, stak er een zware storm op. De piraten leden schipbreuk en hun schip zonk. Een paar dagen later spoelde het beeld, onbeschadigd, aan op het strand vlak voor de kerk. Uit dankbaarheid hebben de inwoners de kerk vergroot en kreeg ze de naam Gospa Gusarica.

Naast de oostelijke muur op het kerkhof staat een achthoekige put met een zoetwaterbron. Deze zou in het voorjaar onder het altaar in het middenschip doorlopen. Er staan trouwens maar liefst vijf altaren in deze kleine kerk, een orgel en ook enkele vergulde barokke beelden.

Vanop het Gusarica-strand voor de kerk heb je een prachtig uitzicht over de baai en het stadje. 

St. Nicholas Church

Stop bij het verlaten van Komiža ook eens bij deze kerk. Deze 13e-eeuwse kerk was oorspronkelijk een versterkt klooster.

Vanop de heuvel boven de stad domineert ze de omgeving. De plaatselijke bevolking noemt haar 'Muster'.

Hier wordt de jaarlijkse traditie om op de verjaardag van Sint-Nicolaas een oude boot op een brandstapel te gooien in ere gehouden.

Dit om de patroonheilige van vissers, zeelieden en... jawel, kinderen te vieren.

Crkva sv. Duha

En nu je hier toch bent... Het hoogste punt van het eiland waar je naartoe kan en mag - ja, er is nog een hoger punt (zie bezienswaardigheden) - is the Church of the Holy Spirit.

Het ligt hier vlakbij... Dus waarom niet... Het is het kleinste en eenvoudigste kerkje op het eiland. Wij zouden het eerder een kapelletje noemen...

Eender hoe, het stenen gebouwtje mag dan klein zijn, het uitzicht over de omgeving en Komiža is groots...

Tito's cave

Vlak bij Mount Hum, de hoogste berg van Vis (587 m), vind je een militair gebied.

Omdat er op de berg nog een militair radarstation staat, mag je de berg niet op. Om er te geraken rijd je vanuit Vis over Podselje, Plisko Polje, Dračevo Polje en van Podšpilje over Borovik. Volg de wegwijzer vanaf de hoofdweg naar de grot en beklim de trappen daar waar de weg stopt.

Dat Tito zich hier "verstopte" tijdens WO II zou eerder op een fabel gebaseerd zijn.

Dat hij hier regelmatig was berust wel op ware gegevens.Ik ga eerlijk zijn, de foto's zijn niet van mezelf, we zijn er niet geraakt, maar ik wil het de liefhebbers van dit soort bezienswaardigheden toch meegeven.