Het eiland

Slechts enkele kilometers breed, maar wel 45 km lang, betekent de naam Dugi Otok: het lange eiland.

Je vaart er vanuit Zadar naartoe met de veerboot en komt na anderhalf uur aan in Brbinj.
Breng je hier je vakantie door of maak je slechts een daguitstap? 

Eén lange kustweg voert je van noord naar zuid over het eiland.
Onderweg passeer je ongelooflijke uitzichten, verlaten baaien en lieftallige dorpjes.
Stop en ga op verkenning. Huur een fiets of scooter... 

Uvala Čušćica en meer...

Zo kwamen wij aan de noordoostkant, op de landtong achter de binnenzee, per fiets op enkele prachtige plekjes...

Sali

Wij verbleven in Sali, vlak bij het prachtige Telašćica Natuur Park met haar kliffen en zoutwatermeer. Doen !

We hebben geen moment spijt gehad van onze keuze.
In het kleine, kleurrijke dorp - nochtans het grootste van het eiland - vind je enkele leuke restaurantjes, een ijssalon, een supermarkt, een bakker...

Het is er gezellig druk 's avonds. Behalve die ene avond dat we onder de voet werden gelopen door mooi gebruinde mannen en vrouwen, helemaal in het wit gekleed... zeilkoppels die na een regatta in Sali een feestje kwamen bouwen.  

Zaglav

Wandel je met je neus naar het water rechts het dorp uit richting pier... Het eiandje met de vuurtoren heeft zelfs een naam: Otok Pohlib

's Avonds valt er in Zaglav niet zo veel te beleven, behalve lekker eten...  Heb je een boot, dan kun je in Zaglav gaan tanken.  

Veli Rat & de vuurtoren

Veli Rat zelf staat vooral bekend om haar haven. Het symbool van dit dorpje vind je helemaal in het zuidwesten, zo'n drie kilometer voorbij het dorp aan Punta Bjaka.

Deze vuurtoren is nog steeds in gebruik en is met zijn 41 meter boven de zeespiegel de grootste en hoogste van heel de Adriatische kust. Het licht, twee flitsen om de twaalf seconden, heeft een bereik van 22 zeemijl.

Wist je dat:
In de verf waarmee het lichtgele gebouw is geschilderd, duizenden eierdooiers verwerkt werden?
Dit zou een betere bescherming bieden tegen de zilte lucht. 

Net voorbij de vuurtoren, in het bos, ligt een camping en zowel links als rechts van de toren vind je een strand. Alhoewel... rotsen eerder.... toch iets aan je voeten doen...

En voor dit plaatje rijd je helemaal naar het noordoosten voorbij de camping...

Het strand met Caraïbische allures, zo lazen we tenminste, de Blue Lagoon, is prachtig.
Toch laten de meeste paradijselijke foto's maar een "halve waarheid" zien.
Wat bedoel ik daarmee? 

Het is prachtig, begrijp me niet verkeerd, en het is heerlijk het fijne witte zand tussen je tenen te voelen en blootsvoets de zee in te lopen.
En ja, door de witte bodem is het water ongelooflijk helder en turquoiseblauw.
Maar... neem toch maar je waterschoenen mee en een strandmat, ligstoel of veldbed.

De zandstrook voor de zee is – al naar gelang de getijden – niet zo breed.
En daarachter is het een “grof” kiezelstrand, niet om zonder meer op je handdoek neer te gaan liggen.
En bij drukte, of vloed... yep...
Ik wil die sardientjes erbuiten houden, maar je weet wat ik bedoel...
Het strand loopt heel geleidelijk af en is dus ideaal voor kleine kinderen.