De lederschildpad

Dit is de enige schildpad die in zee leeft, maar niet tot de familie zeeschildpadden behoort. Lederschildpadden zijn een soort apart. Ze komen in Kroatië slechts sporadisch voor. Zij voeden zich voornamelijk met.... yep.... kwallen

Op de foto zie je jonge schildpadjes. Tot mijn grote spijt vind ik geen rechtenvrije foto van een volwassen exemplaar...

De karetschildpad

Zowel de echte als de onechte karetschildpad (dikkopschildpad) komen hier voor. Deze soorten zijn de meest wijdverspreide ter wereld, dus vroeg of laat is de kans groot deze schoonheid tegen te komen tijdens het snorkelen...                       

Om voedsel te zoeken en eieren af te zetten legt deze schildpad enorme afstanden af. Ze steken daarbij zelfs de Atlantische Oceaan en de Grote Oceaan over. Hiervoor maken ze gebruik van de stromingen van de zee en het magnetisch veld van de aarde.

Ze eten mosselen, kreeftachtigen, vis, giftige sponzen en kwallen.

De kompaskwal

De doorsnede van de hoed, met van binnen naar buiten zestien straalsgewijs lopende gele tot roodbruine strepen, kan tot 24 cm bedragen. De 24 tentakels en de vele neteldraden zijn giftig. De langste tentakels kunnen een lengte van 2 meter bereiken. De kleur varieert tussen beige-bruin en donkerbruin.

De steek is niet dodelijk, maar laat striemen achter als van een zweepslag. Heb ik één keer voorgehad…

De bloemkoolkwal of zeepaddenstoel

Deze 30 cm kleine, doorzichtige tot lichtblauwe kwal heeft geen neteldraden en is bijgevolg niet giftig of irriterend bij aanraking.

Je kan haar dus gerust bewonderen...

De oorkwal

10 tot 40 cm wordt deze geleiachtige, doorzichtige kwal. De vier wit-paarsige vormen in het midden zijn de geslachtsorganen.

De korte tentakels zijn wel degelijk bezaaid met netelcellen, maar die zijn niet sterk genoeg om door onze huid te prikken...

De spiegeleikwal

Mijn favoriet. Mooi, groot en zo goed als ongevaarlijk...

Je houdt er soms wat lichte jeuk aan over als je de met blauwe knopjes afgezette tentakels raakt. Leuk om in zijn buurt te snorkelen, want hij heeft de leuke eigenschap dat kleine visjes zich tussen zijn tentakels gaan verstoppen. 

In tegenstelling tot de meeste andere soorten kan deze tot 30 cm grote kwal zelf zijn richting in het water te bepalen. 

De parelwal of lichtgevende kwal

Dit kleine, kleurrijke pareltje kan oplichten in het donker. Mooi, maar...

Amper 10 cm groot, heeft hij 8 tentakels en 8 neteldraden die 3 meter lang kunnen worden. Bovendien kan hij die uitspreiden. Blijf dus ver genoeg bij hem vandaan en raak hem zeker niet aan.

Dit kleine venijn kan zorgen voor: ernstige pijn, een rode en opgezwollen huid, hevige en langdurige jeuk, duizeligheid, diarree en braken. En alsof dat nog niet genoeg is, kun je erdoor in een anafylactische shock raken, netelroos krijgen en ademhalingsproblemen.

Ik zag ze één keer in Mali Losinj...

De zeedruif en de meloenkwal

De naam van deze twee, die erg op elkaar lijken, klinkt liefjes, maar deze kleine ribkwallen voeg ik hier met enige tegenzin aan toe. Waarom?

Ze zijn lang niet zo onschuldig als ze eruitzien. Niet voor ons hoor, maar ze horen hier eigenlijk helemaal niet thuis !  Door de opwarming van de aarde beginnen ze zich in snel tempo voort te kweken...

En de overbevissing zorgt ervoor dat er minder natuurlijke vijanden van de beestjes zijn. Daardoor ontstaat een wisselwerking: de kwalletjes van amper 2 à 3 cm groot voeden zich namelijk met plankton (de voedingsbron van vele vissen), visseneitjes en jonge visjes. Met alle gevolgen van dien voor de inheemse soorten. 

De haarkwal

Ook deze, wel mooie kwallen, zijn eigenlijk indringers die hier waarschijnlijk terecht zijn gekomen door mee te liften met cargoschepen. Ze bestaan in het blauw, gebroken wit tot geel. Ze kunnen 30 cm worden en hebben 32 lobben waaraan – aan elke lob – tot 65 haardunne tentakels met netelcellen van wel een meter lang hangen. De steek kan zeer pijnlijk zijn.