tips & trips Solta
Ieder dorp en iedere baai van dit eiland is een uitstapje waard. Het is enkel kwestie van kiezen wat je graag wil doen of zeker wil zien...
Baaien & stranden
Er zijn zoveel baaien en stranden op Šolta dat het onmogelijk is ze allemaal te benoemen en te beschrijven.
Veel van die baaien zijn enkel per boot bereikbaar, andere te voet of met de fiets. Vraag raad en een kaart in het toeristenbureau van Rogač zodra je van de boot komt. Geniet, ga en ontdek...
Plaža Gornja Krušica
We hadden vanuit Stomorska dit strand op de planning staan. Met de fiets. We zijn eraan begonnen, maar zijn teruggekeerd. 't Ventje met zijn gewone fiets trok het niet. Zelfs mijn e-bikeje had er last mee... Zo steil...
Later las ik dat het strand zich bevindt onder het hoogste punt van het eiland... Je kan er te voet naartoe vanuit Gornje Selo. Hou rekening met een flinke wandeling met klimmen en dalen van ongeveer een uur.
U.G. Krušica
Deze baai ligt zo'n 2.3 km. ten zuiden van Stomorska. Wij namen de auto... reden langs olijfgaarden en parkeerden blijkbaar veel te snel ergens onder de bomen. We daalden verder het pittige pad af en volgden de baai in de schaduw van het dennenbos tussen de zee en de huisjes door tot aan het strand.
Maar het was de moeite waard. Mooi strand, schaduwplekjes, niet te groot, niet te druk, leuk snorkelen...
Šipkova Cove
Het enige zandstrand van het eiland... Ik had er mooie reviews over gelezen en er prachtige foto's van gezien. Er loopt een spiksplinternieuwe weg naartoe. Oké, veelbelovend...
Ja, het is een mooi baaitje met helder water. Maar een zandstrand kan ik het echt niet noemen. (Wij waren in Brač op Lovrečina Beach. Dat is pas een zandstrand!)
Je hebt ongeveer anderhalve meter zand tussen je tenen, eenmaal je in de zee staat. Daarna terug kiezel en rotsen zoals overal...
Bovendien was het een peukenstrand. Echt... gewoon schandalig. Geen vierkante meter zonder! Ik rook zelf ook, maar breng netjes een eigen potje of flesje met wat water erin mee. We houden allemaal van de mooie natuur van Kroatië, maar velen tonen er niet het minste respect voor!
PS. Breng een parasol mee, schaduw vind je hier niet.
Stračinska Bay
Ten zuidoosten van Gornje Selo trekken we op ontdekking naar de Stračinska Bay. We parkeren onze auto op de aangegeven parking en dalen door de bossen af naar de baai, die ervoor bekendstaat dat je hier veilig voor anker kan gaan bij jugo (zware zeewind).
We komen uit op Beach Stračinska en ik heb meteen het gevoel: dit is mijn wauwplekje.
Voor ik het water in ga, volg ik het pad rechts omhoog tussen de rotsen. Mooi uitzicht heb je hier.
Het pad links van het water voert me langs enkele huisjes waar je kunt verblijven. Wat me opvalt, zijn de vlinders. Veel vlinders. Voor wie van rust houdt, is dit een echte aanrader.
En ook hier spot ik tijdens het snorkelen... Ik neem de tijd en bewonder zijn manier van zich voortbewegen over de rotsen en de zeebodem en besluit dan lekker heftig met mijn flippers te trappelen...
Waarom ik dat doe? Ik jaag hem weg voor de man die ik het water in zag gaan met een harpoen en nu onze richting op komt gezwommen ... Be safe, little guy...
Blijkbaar ligt er in deze baai een klein, verborgen strandje met witte kiezelstenen met de bijzondere naam: ‘Di dida pere guzicu’. Dat betekent zoiets als: ‘Waar opa zijn achterwerk wast’. Misschien een leuke tip voor wie met een eigen boot onderweg is… Wij hebben opa’s achterwerk in ieder geval niet gezien.
Bekijk zeker ook : Maslinica baai & scheepswrak Kontesa
Vela Straža
Het hoogste punt van het eiland, 237 m boven de zeespiegel. Op zich niet zo ontzettend hoog, maar vooral steil. Op de terugweg van 'Plaža Gornja Krušica' reden we door naar het uitkijkpunt waarover we gelezen hadden dat het spectaculair was.
We waren er vlakbij, dus mooi meegenomen. Je komt aan bij de kerk Onze-Lieve-Vrouw van Stomorja. Vanaf hier volg je het rechterpad en het uiltje...
Wist je dat?
Het uiltje 'čuvita' symbool staat voor het eiland Šolta en dat de inwoners ook wel 'čuvitari' worden genoemd.
Het echte uiltje, de dwergooruil, leeft hier in de bossen van het eiland.
Het gravelpad voert je langs vele christelijke beelden naar het kruis op de top. Het lijkt een beetje alsof je op kruistocht bent. ;)
Eenmaal boven aan het kruis heb je uitzicht over de omgeving en het vasteland. Eerlijk?
Ja, het is mooi, maar we waren niet van onze sokken geblazen. We zagen al mooiere vergezichten.
Rotverwend al die jaren waarschijnlijk. ;)
Hier beneden lag dus ergens Plaža Gornja Krušica waar we niet geraakt waren...
Bergdorpen
Gornje Selo
Eender waar we naartoe trokken vanuit Stomorska, we moesten door Gornje Selo. Tijd dus om er even te stoppen.
De naam van dit bergdorpje op 100 meter boven zeeniveau betekent 'bovendorp'. De inwoners leven van landbouw, visserij en het telen en verwerken van olijven. Ze hebben hier namelijk een ultramoderne olijfoliemolen. U kunt er gaan proeven van onderscheidingen winnende likeuren op basis van kruiden en olijven.
Verder vind je hier één supermarktje waar ze lang niet zoveel hebben als in Grohote, maar waar de prijzen toch net iets lager liggen. In de straatjes kan je ook hier de traditionele, typische Kroatische huisjes terugvinden. De klokkentoren domineert het plaatje.
Sredno Selo & Donje Selo
We zouden deze twee gehuchtjes een bezoekje brengen na onze uitstap naar Plaža Gornja Krušica.
Maar het was zo'n dag, je kent dat wel, dat alles een beetje tegenzat. We namen ergens de verkeerde weg, reden ons klem in één van de smalle straatjes, belandden op een soort veldweg die absoluut niet veilig was voor de vering van de auto en vonden het bij een temperatuur van 38° welletjes.
Het voelde ook een beetje aan als een spookstad. Een verlaten schooltje, vervallen huizen, scheefgezakte muren... De beide dorpjes zijn duidelijk aan renovatie toe. En beetje bij beetje wordt er ook iets aan gedaan. Maar als je weet dat er maar een handvol mensen wonen, begrijp je ook dat het niet voor morgen zal zijn...
Dus jammer maar helaas deden we zelfs niet de moeite uit te stappen en foto's te nemen... Het leek ons toen de moeite niet. Nu vind ik het toch een beetje jammer...